غشای بیرونی صدف با تهاجم اجسام خارجی (دانه های ماسه ای ، انگل) تحریک می شود .Parasls سلول های اپیدرمی در منطقه تحریک شده از بدن خارجی به عنوان هسته استفاده می کنند و در بافت همبند غشاء خارجی فرو می روند. سلولها nacre را ترشح می کنند و هسته را در لایه ها می پوشانند تا مرواریدها را بسازند. مروارید با جذب ماده خارجی به عنوان هسته ، آن را&"مروارید هسته ای" می نامند.
پس از تحریک اپیدرم بیرونی گوشته توسط آسیب شناسی ، مروارید بخشی از آن را تحت تقسیم سلولی قرار می دهد و سپس جدا می شود. سپس ماده آلی ترشح شده توسط خود ، مروارید را پوشانده و به تدریج درون بافت همبند گوشته فرو می رود تا یک کیسه مروارید و سپس مروارید تشکیل شود. از آنجا که هیچ جسم خارجی به عنوان هسته وجود ندارد ، مرواریدها را به آن&"مروارید عاری از هسته ای GG" می گویند.
مرواریدهای مصنوعی با استفاده از روشهای مصنوعی طبق اصول فوق ، مروارید از قطعات کوچکی از سلولهای اپیتلیال زنده (که به آنها به سلول گفته می شود) برش داده می شوند و با هسته مصنوعی تهیه شده توسط پوسته صدف و کاشته می شوند. غشای خارجی صدف ها. در بافت ، مروارید قطعات سلول کاشته شده به مواد مغذی تأمین شده توسط بافت همبند متکی هستند تا به سرعت در اطراف هسته مصنوعی تکثیر شوند تا یک کیسه مروارید و ترشح ماسه مروارید ایجاد کنند ، مروارید از این طریق مرواریدهای هسته ای مصنوعی تولید می کنند. مروارید بدون مصنوعی یک قطعه کوچک از سلول است که در گوشته کاشته می شود ، مرواریدهایی که از طریق تکثیر سلولی یک کیسه مروارید تشکیل می دهند ، مرواریدها را ترشح می کنند تا مروارید تولید کنند.
