برش طاق شکل از قرن شانزدهم آغاز شده و برش آن مانند سقف به نظر می رسد.
برای الماسهایی که هشت ضلعی استاندارد نیستند ، برشهای تیز و برشهای میز بی قدرت هستند. در اواسط قرن 15-16 ، ظاهر قلمه گل رز جهشی در توسعه قلمه های الماس بود. در میان آنها ، گل رز هلندی مجدد بود
با توزیع متقارن کف صاف ، طاق و مثلث ، که چشم نواز است ، خشمگین می شود. . شکل گل رز برای بلورهای کوچک و تخت مناسب است و می تواند از آن به خوبی مراقبت کند. عیب آن این است که فاقد رنگ آتش است ، اما وجوه غنی و متقارن آن هنوز هم بسیار جذاب هستند. تا قرن نوزدهم ، بسیاری از برشهای کوچک گل رز هنوز در جواهرات الماس وجود داشتند.
اشکال برش خورده اساساً دارای مقیاس کف فویل هستند که برای افزایش بازتاب نور درون الماس و بهبود روشنایی استفاده می شود.

برشهای گل رز معمولاً به صورت گرد ، مثلثی یا قطره ای هستند ، اما انواع بادبادک نیز وجود دارد.
تا اوایل قرن شانزدهم ، سنگهای قیمتی به طور کلی توسط مردان پوشیده می شدند و نمادی از وضعیت مردان 39 بودند. بنابراین می توانیم بسیاری از جواهرات سنگهای قیمتی از عکس های خودنگاره آن دوره را ببینیم.
در اواخر قرن هفدهم ، تعداد بیشتری الماس در حلقه های نقره قرار گرفت. این کار برای افزایش نفوذ نور سفید و افزایش زیبایی الماس انجام شده است.
هنوز الماسهای پرتره زیادی در اروپا وجود دارد. برخی الماسهای تخت برای برش الماسهای نازک و شفاف و پوشاندن پرتره ها به کار می روند تا زیبایی منحصر به فردی ایجاد کنند.
برشهای جدول شکل به تدریج تکامل یافته و برشهای تک چند وجهی و سپس از برشهای تک چند وجهی به برشهای دو وجهی ایجاد می شوند. همچنین برش دو وجهی چند وجهی دو نوع دارد: برش ستاره بریتانیایی و برش مربع بریتانیا. صنعتگر پرداخت الماس ونیزی ، پالوز ، برش 34 وجهی 34 رو و صورت را به یک برش سه وجهی 58 وجهی تبدیل کرد که باعث افزایش روشنایی و درخشش الماس شد. این نوع تاج برش در آن زمان هم قطعه و هم آلاچیق از برش های مدرن بالاتر و عمیق ترند.
در آغاز قرن هجدهم ، برشهای درخشان ظاهر شد. برش و صیقل دادن کمربند الماس کاری زمانبر و پر زحمت بود و همچنین باعث از دست رفتن وزن الماس زیادی شد. بنابراین ، بیشتر سنگهای ناصاف هشت ضلعی و دوازدهگانی به صورت بالشتک صیقل داده شدند. اکثر الماسهای بالشتکی شکل این دوره دارای یک تاج عمیق تر هستند که نشان دهنده شکل سنگ خشن است. بر خلاف ما که اکنون تعداد زیادی از الماسها را بصورت یکنواخت در الماسهای گرد استاندارد صیقل می دهیم ، در آن زمان ما توجه بیشتری داشتیم تا آنجا که ممکن است جذابیت اکولوژیکی اصلی سنگ خشن از بین نرود.
پلاتین در قرن نوزدهم در صنعت طلا و جواهر محبوب نبود ، بنابراین بیشتر الماسها را در طلا قرار می دادند و از نقره اغلب برای افزایش روشنایی و سفیدی استفاده می شد. در قرن بیستم ، پلاتین با نقطه ذوب بالا به عنوان ماده منبت الماس محبوب شد ، جایگزین نقره شد ، الماس سفیدتر و درخشان شد (اما به دلیل سختی کم و تغییر شکل آسان پلاتین ، ما اکنون از طلای K سفید به جای پلاتین استفاده می کنیم برای منبت کاری. الماس)
در اواخر قرن نوزدهم ، توسعه فن آوری انرژی الکتریکی بهره وری پرداخت را بهبود بخشید و یک برش الماس گرد کاملتر بدست آورد. قبل از این ، الماس کامل گرد به عنوان یک"؛ cut cut" ؛. در این زمان ، کریستال هشت ضلعی الماس معمولاً از وسط نصف شده و به صورت برشی با سطح میز بزرگتر و تاج کم عمق صیقل داده می شود. اگرچه این امر باعث ضعیف شدن رنگ پراکندگی و آتش سوزی می شود ، اما می تواند وزن بیشتری را حفظ کند ، بنابراین در آن زمان اصلی ترین برش بود. کار کردن










